مجله دلتا

در  استان مالاگا، شهری به نام روندا وجود دارد که در قله کوهستان و ارتفاع ۷۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. عملا ساکنین این شهر در یک پرتگاه مرتفع زندگی می کنند اما این شهر حرف های بیشتری برای گفتن دارد. با مجله دلتا همراه باشید تا شما را با یکی از عجیب ترین شهرهای جهان آشنا کنیم.

این شهر نخستین بار در قرن یک میلادی توسط ژولیوس سزار به نام «آسینیپو» نام گذاری شد. اما در قرن هشتم، زمانی که ارتش مورها (مسلمانان کنونی ساکن شمال آفریقا که ریشه عرب و بربر دارند) به این ناحیه یورش بردند نام آن را به ازن رند اوندا یا همان روندا تغییر دادند. نامی که تاکنون نیز روی آن باقی مانده است. در حال حاضر، تنها چیزی که از آسینیپو باقی مانده، خرابه هایی است که در ۲۰ کیلومتری شهر روندا وجود دارند.

روندا تلفیقی از فرهنگ مورهای آفریقایی و رومیان اروپایی

همانطور که اشاره شد یکی از جالب ترین نکات این شهر، ارتفاع بسیار زیادی است که نسبت به سطح دریا دارد. اما شهر روندا دارای ویژگی های حیرت انگیز دیگری هم هست که یکی از آن ها تلفیق فرهنگ رومی است و باعث شده این شهر تبدیل به یکی از مقاصد محبوب جهانگردی شود. اگر روزی از این شهر توریستی دیدن کنید می توانید شاهد حمام های عمومی باشید که در قرن ۱۳ میلادی به سبک عربی ساخته شده اند و از سوی دیگر رینگ های گاوبازی که قدمت ساخت آن به ۱۷۷۹ باز می گردد. در همین راستا بهتر است بدانید که نخستین و قدیمی ترین رینگ گاوبازی در جهان نیز در شهر روندا واقع شده است.

این رینگ Plaza de Toros  نام دارد و طول قطر آن به حدود ۶۶ متر می رسد. این بنای تاریخی شباهت بسیاری با کولوسئوم در رم نیز دارد.

مهم ترین بنای شهر آسمانی روندا؛ پوئنتو نئوو

پوئنتو نوئوو پلی به قدمت ۲۲۷ سال است که ساختن آن ۴۲ سال زمان برده است. پس از فتح روندا به دست مورها، آن ها خواهان مسیری بودند که شهر قدیمی خود را به ال مرسادیو، بخشی از شهر روندا وصل کند که در نهایت به ساخت این پل زیبا و دیدنی ختم شد.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه های گردشگری مطلب رویایی ترین هتل ها برای خوابیدن زیر سقف آسمان را مطالعه کنید.

در غربی ترین بخش استان گیلان و در شرق شهر لوندویل، قله اسپیناس آستارا قد برافراشته است که در ۱۷ کیلومتری شرق این شهر قرار دارد. در بخش ایرانگردی امروز قصد داریم به قلعه اسپیناس که در فراز این قله بلند به تماشای شهر نشسته سری بزنیم، پس تا انتهای این مطلب مجله دلتا همراه ما بمانید.

این قله همچنین به کوه اسپیناس یا اسپینه (به معنای کوه اسب) معروف است. روی این قله، قلعه شیندان یا سندان، که قلعه تاریخی و مرتفعی است، قرار گرفته که در مرز ایران و جمهوری آذربایجان قرار دارد. قلعه شیندان دارای مکانی استراتژیک است و فضای دیدی بسیار گسترده ای دارد.

کوه اسپیناس پشت تالاب استیل در بخش غربی رشته کوه های البرز واقع شده است و با پوشش گیاهی سرسبز و انبوه خود به عنوان یکی از مناطق مورد علاقه طبیعت دوستان و کوهنوردان برای ایرانگردی شناخته می شود. شیندان به معنی محل نور است و در گذشته ساکنین این قلعه به صورت شبانه روزی برای نگهداری از آتشکده ای که در آن وجود داشت، نگهبانی می دادند.

در ساخت این قلعه از سنگ و ملات ساروج استفاده شده است. ناگفته نماند که این قلعه شاهد اتفاقات و وقایع زیادی بوده است که یکی از مهم ترین اتفاقات این قلعه این بود که در دوران شاه عباس صفوی، وقتی حمزه خان تالشی (حاکم استارا) قیام کرد، حاکم اردبیل به مدت ۹ ماه قلعه را محاصره کرد که در نهایت حمزه خان با کشتی به شیروان متواری شد.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه های گردشگری مطلب اقامت درون لوله ها در عسلویه را مطالعه کنید.

آیا به وجود ارواح اعتقاد دارید؟ به دنیای ماورا باور دارید؟ داستان هتل روح زده استنلی را می دانید؟ اگر از آن دسته از افرادی هستید که به وجود ارواح اعتقادی ندارید و یا یالعکس از دنبال کنندگان داستان های ماورالطبیعه و داستان های ارواح هستید، با ما در مجله دلتا تا آخر داستان هتل استنلی، همراه باشید.

هتل استنلی کجاست؟

این هتل  ۴۲۰ اتاق دارد که در منطقه استس پارک، در کلرادوی آمریکا واقع شده است. این هتل مرموز و شگفت انگیز در ۵ مایلی ورودی پارک ملی کوهستان راکی، قرار گرفته و از این نظر جزو هتل های خوش منظره و با جذابیت های طبیعی بالا به حساب می آید.

مهمانان این هتل به این منظور به این هتل می آیند که اتفاقی فراتر از دنیای روزمره و عادی را تجربه کنند. در همین راستا از دیگر امکانات هتل استنلی این است که در آن تورهای گردشگری با موضوع محوریت فعالیت های ماورایی و ترسناک برگزار می شود.

تاریخ هتل استنلی

این هتل در ۴ جولای سال ۱۹۰۹، توسط فریلن اسکاتی استنلی، در این منطقه زیبا افتتاح شد. هتل استنلی و زمین ها و مراتع اطراف آن، امروزه به عنوان یکی از مکان های تاریخی کشور آمریکا به حساب می آیند. شهرت این هتل بخاطر گردشگری وحشت است.

البته نباید نقش استفن کینگ، نویسنده معروف ژانر وحشت را در این بین نادیده گرفت. کینگ با داستانی ترسناک، جذابیتی دو چندان به این هتل ترسناک اما جذاب بخشیده است.

داستان نوشتن کتاب درخشش

داستان نوشتن کتاب درخشش از آن جا شروع شد که کینگ و همسرش برای اقامت به این هتل رفتند. در کمال ناباوری در حالی که هنوز  اقامت آن ها به یک روز هم نرسیده بود، دریافتند که تنها مسافران داخل این هتل هستند و حتی خدمه هتل هم در حال آماده سازی برای تعطیلی هتل در فصل زمستان بودند.

کینگ حس و حالش را این گونه توصیف می کند که فضای هتل، راهروهای طولانی و خلوت هتل که انگار بی انتها شده بودند، او را در خلسه فکری برده بود. همه این المان ها، این حس را به کینگ دادند که انگار خداوند او را به این مکان هدایت کرده است تا این صحنه ها را ببیند.

کینگ و همسرش در اتاق شماره ۲۱۷، اقامت داشتند. کینگ در خواب خود می بیند که یک پسربچه ۳ ساله شده و موجودی شیطانی در تعقیب اوست.

کینگ از خواب بیدار شده و در حالی که به فکر فرو رفته بود، روایت داستان درخشش به ذهنش خطور کرد. داستان یک خانواده ۳ نفره در هتل اورلوک که در اتاق ۲۱۷ به وقوع می پیوست.

فستیوال فیلم استنلی

از سال ۲۰۱۳، هتل استنلی میزبان فستیوال فیلم استنلی به عنوان یک جشنواره مستقل فیلم های ترسناک است. با این که در هتل استنلی رویدادهای فراطبیعی و عجیب، قبل از ساخت فیلم درخشش اتفاق افتاده بوده است.

اما باید پذیرفت که این هتل روزهای آرامی را قبل از این فیلم داشته است و پس از ساخت این فیلم، تازه شروع کار هتل به حساب می آید. هر ساله افراد زیادی که به ماجراهای ماورالطبیعه علاقه مندند به این هتل می آیند.
پیشنهاد مطالعه: مطلب آبشار شیطان، آبشاری که غیب می شود! را بخوانید.

یکی از شرکت های زیر مجموعه صنعت پتروشیمی بخشی از درآمد خود را برای ایجاد اقامتگاه هایی متفاوت در عسلویه هزینه کرده و اقامتگاه لوله ای و شناور روی آب را ایجاد کرده است. با مجله دلتا همراه باشید تا با این ابتکار آشنا شوید.

گردشگران ایرانی همیشه تصویر اقامتگاه های هیجان انگیز را تنها در کشورهای دیگر می دیدند، اقامتگاه هایی که بالای درخت بودند یا وسط آب و یا شکل و شمایل آن ها خاص و ویژه بود.

حالا از چهار سال پیش در منطقه پارس جنوبی و نزدیک به عسلویه و در نقطه ای از روستای «شیرینو» جایی که تنها با نام پتروشیمی و سازه های بزرگ نفتی و کارکنان پارس جنوبی آن را می شناسند، اقامتگاه هایی ایجاد شده که نمونه آن در کشور هنوز ساخته نشده است. 

روستای گردشگری شیرینو

شیرینو را حالا دیگر روستای گردشگری می دانند که بیشترین دلیلش نه تنها بخاطر جاذبه های طبیعی بلکه به علت یک مجموعه بزرگ گردشگری است. دهکده ای که زیر نظر پتروشیمی تنها برای ارائه خدمات گردشگری و تفریحی و اقامتی ایجاد شده و هر روز به فضاهای تفریحی آن اضافه می شود.

سرمایه گذاران در اینجا خلاقیت به خرج داده اند و از لوله های صنعتی GRP بهره برده اند. این ۲۱ لوله زمانی به عنوان ضایعات صنعتی روی دست پتروشیمی مانده بود تا اینکه به اینجا آورده شد و با تغییراتی درون آن ها به اقامتگاه لوله ای تبدیل شدند.

حالا خانواده هایی که با قصد ایرانگردی، اقامتگاه لوله ای را انتخاب می کنند، می توانند با خیال راحت بدون اینکه احساس کنند چیزی کمتر از یک هتل در اختیارشان است، در این لوله ها شب را به صبح برسانند آن هم در شرایطی که شیشه اتاقشان رو به دریای خلیج فارس است و وقتی دریا بالا بیاید موج آب به شیشه لوله ها می زند.

کمی آن طرف تر از این مکان، کلبه های درختی وجود دارند که گردشگران و مسافران از آن بالا رفته و چای و غذا سفارش می دهند یا از فضای پلاژ و تفریحات آبی استفاده می کنند یا اگر خواستند به سبک اسکیموها داخل اقامتگاه هایی می شوند که فضای سیمانی نیم دایره ای شکل دارد.

ایده اولیه این اقامتگاه ها چادرهای ترکمنی بود، اما بعدها به تقلید از کلبه اسکیموها تغییر شکل پیدا کرد و چیدمان وسایل داخل آن چیزی از هتل کم ندارد.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه های گردشگری مطلب رویایی ترین هتل ها برای خوابیدن زیر سقف آسمان را مطالعه کنید.

آبشار بسیار عجیبی در مرز بین آمریکا و کانادا وجود دارد که برای مدت زیادی به عنوان یک مقصد مرموز شناخته می شد. آبشار شیطان یک آبشار دوقلو است که در ادامه رودخانه برول در پارک سی آر مگنی وجود دارد. قسمت شرقی این آبشار مانند هر جای دیگری به دریاچه ای در پایین آن می ریزد, نکته عجیب این است که قسمت سمت چپ این آبشار در حفره ای ریخته و ناپدید می شود. افراد زیادی از این ماجرای عجیب شوکه شده اند تا جایی که محققان زیادی به این منطقه آمده و روی آن تحقیق کرده اند. با مجله دلتا همراه باشید.

داستان آبشار

مردم چیزهایی را به درون آب انداختند تا مسیر آن را ببینند اما پس از آن هرچه جستجو کردند نتوانستند آن جسم را پیدا کنند. در حالی که تا به حال هیچ کس این جرات را نداشته که به درون آن بپرد اما بر اساس افسانه های محلی گفته می شود که زمانی یک خودرو که نوجوانانی آن را هدایت می کردند کنترل خود را از دست داده و به درون آن آبشار افتاده است که توسط سوراخ بلعیده شده و پس از آن هرگز دیده نشده است.

آیا این آبشار عجیب به شهری زیرزمینی و ناشناخته در هسته زمین می رسد؟

جواب منفی است. وزارت منابع طبیعی مینه سوتا گفته است که آب این آبشار از راه های زیر زمینی عبور کرده و مجددا به بالای رودخانه برمی گردد. متخصصان و محققان با اندازه گیری بخشی از حجم آب فهمیده اند که آبی که قبل از جدا شدن جریان دارد با حجم آبی که از نقطه شروع آبشار به پایین سقوط می کنند یکسان است.

نتیجه این قضیه این است که آب آبشار شیطان در جایی به رودخانه برمی گردد.

نظریات محققان

یکی از محققان به نام گرین می گوید: “چیزی که ما فکر می کنیم اتفاق می افتد این است که آب به درون حفره می رود و مجددا به ابتدای آبشار (دقیقا جایی که آب فرو می ریزد) برمی گردد”.

برای اطمینان از این مورد، گرین و کالوین الکساندر، همکارانی در دانشگاه مینه سوتا، نقشه ای طراحی کرده اند که بتوان به طور قطع نتیجه گرفت که آب به کجا می رود. در جریان آب کم، آن ها یک رنگ فلورسنت زیست تخریب پذیر را به حفره می اندازند و بررسی می کنند که این رنگ از کجا ظاهر می شود.

بنابراین اگر آبشار شیطان (آبشار دوقلو) مجددا به رودخانه می ریزد، مردم چگونه چوبی را که در حفره انداخته اند در بالای آبشار نمی بینند؟ آیا این یک راز است ؟ خیر. دینامیک سیالات این مورد را نیز توضیح می‍ دهد.

الکساندر می گوید: ” استخر غوطه وری زیر حفره، یک سیستم باور نکردنی قوی از جریان های مجدد است که قادر به تجزیه مواد و نگه داشتن آن در زیر آب است تا زمانی که در بعضی منافذ به سمت پایین جریان یابد.”

پیشنهاد مطالعه: مطلب روستای گم شده در تاریخ را بخوانید.

اگر از شما سوال شود، آیا جایی در دنیا وجود دارد که هنوز دوره ای تاریخی برای آن تخمین زده نشده، پاسخ شما چیست؟ اگر پاسخ شما منفی است، با مجله دلتا همراه باشید تا بدانید روستای الیت کجاست؟ روستای الیت و دلیر دو روستای بهم پیوسته هستند که آثار باستانی زیست انسانی در آن کشف شده است. اما تاریخ، دوره ای از سرگذشت این نسل منقرض شده ندارد. انگار که این دو روستا در میان تاریخ مدفون گشته و ناشناخته ماندن تنها، بخشی از آن است.

موقعیت جغرافیای روستای الیت

الیت در بخش مرزن آباد شهرستان چالوس استان مازندران قرار دارد. ییلاق الیت و دلیر در دهستان کلارستاق در ارتفاع ۲۰۰۰ متر از سطح دریا با چشم اندازی جنگلی و جلگه ای میزبان گردشگران بسیاری هستند. روستای الیت با آب و هوایی سرد و کوهستانی در فاصله ۶۷ کیلومتری از چالوس و ۴۲ کیلومتری از مرزن آباد قرار دارد. این روستای توریستی در بین مراتع و روستاهای ناتر، بیجدنو و فشکور، پلادکوه، روستای انگوران، روستای مچر و روستای دلیر قرار گرفته است. مردم این روستا به زبان مازندرانی و لهجه کلارستاقی سخن می گویند. آنها به دامداری و کشاورزی مشغول هستند.

دیدنی های روستا

حال که پاسخ روستا کجاست را بررسی نموده ایم نوبت به معرفی دیدنی های این روستا می رسد. روستای کوهپایه ای الیت در دامنه کوه های ضلع جنوبی ارتفاعات علم کوه از شیب تندی به دریا مشرف است. از سوی دیگر نیز به جنگل های زیبایی ختم می شود که بیشتر در سمت شرقی متمرکز شده اند.

الیت طبیعت بکری دارد که چشمه های جوشان و یخچال های طبیعی بخش دیگر آن است. چشمه های طبیعی چتی چشمه، سنگ چشمه، قلقل چشمه، مالا کیل، لان چشمه و اسپه و یخچال های طبعی گته نمه چال و نفت چاک از جمله جاذبه های طبیعی این روستا است.

در فهرست جاذبه های این روستا، جاذبه هایی چون گسل تنگا تنگه، تنور دیو، زیارتگاه های حضرت احمد رضا و حضرت زینب رضا، درختان تنومند ون و کهنسال، غار گرس جار نیز دیده می شود.

دره الیت کجاست؟

دره الیت سخت ترین دره ایران است که در بین محلی ها به دره «پیل او» شهرت دارد. علت سهمگین بودن این دره جریان های آبی است که به راستی همانند نامش چون پیل قدرتمند است.

گذر از این دره فقط و فقط کار دره نوردان حرفه ای است که تجهیزات کافی در اختیار دارند. این دره عمیق محل تلاقی رودخانه چالوس با «برا رود» در قسمت ورودی دره و آب آندرس در قسمت خروجی، که تا ۸۰ کیلومتر مربع گسترده شده است می باشد.

روستای دلیر کجاست؟

روستای دلیر و الیت توسط رود اسپیرو از هم جدا شده اند. روستای دلیر نیز همه زیبایی های روستای الیت را دارد.

رشته کوه های زیاد، چشمه های آب زیرزمینی، جنگل های سرسبز و دره ی پیل او، در واقع هر آنچه الیت دارد، دلیر نیز دارد. اگرچه امروزه در این روستا ویلاهایی ساخته شده که جدید است، اما حتی بافت معماری سنتی خانه های دو روستا نیز به هم شباهت دارد.

پیشنهاد مطالعه: مطلب رودخانه ای که هر موجودی را آب پز می کند! (+ویدیو) را بخوانید.

اگر از شما سوال شود، آیا جایی در دنیا وجود دارد که هنوز دوره ای تاریخی برای آن تخمین زده نشده، پاسخ شما چیست؟ اگر پاسخ شما منفی است، با مجله دلتا همراه باشید تا بدانید روستای الیت کجاست؟ روستای الیت و دلیر دو روستای بهم پیوسته هستند که آثار باستانی زیست انسانی در آن کشف شده است. اما تاریخ، دوره ای از سرگذشت این نسل منقرض شده ندارد. انگار که این دو روستا در میان تاریخ مدفون گشته و ناشناخته ماندن تنها، بخشی از آن است.

موقعیت جغرافیای روستای الیت

الیت در بخش مرزن آباد شهرستان چالوس استان مازندران قرار دارد. ییلاق الیت و دلیر در دهستان کلارستاق در ارتفاع ۲۰۰۰ متر از سطح دریا با چشم اندازی جنگلی و جلگه ای میزبان گردشگران بسیاری هستند. روستای الیت با آب و هوایی سرد و کوهستانی در فاصله ۶۷ کیلومتری از چالوس و ۴۲ کیلومتری از مرزن آباد قرار دارد. این روستای توریستی در بین مراتع و روستاهای ناتر، بیجدنو و فشکور، پلادکوه، روستای انگوران، روستای مچر و روستای دلیر قرار گرفته است. مردم این روستا به زبان مازندرانی و لهجه کلارستاقی سخن می گویند. آنها به دامداری و کشاورزی مشغول هستند.

دیدنی های روستا

حال که پاسخ روستا کجاست را بررسی نموده ایم نوبت به معرفی دیدنی های این روستا می رسد. روستای کوهپایه ای الیت در دامنه کوه های ضلع جنوبی ارتفاعات علم کوه از شیب تندی به دریا مشرف است. از سوی دیگر نیز به جنگل های زیبایی ختم می شود که بیشتر در سمت شرقی متمرکز شده اند.

الیت طبیعت بکری دارد که چشمه های جوشان و یخچال های طبیعی بخش دیگر آن است. چشمه های طبیعی چتی چشمه، سنگ چشمه، قلقل چشمه، مالا کیل، لان چشمه و اسپه و یخچال های طبعی گته نمه چال و نفت چاک از جمله جاذبه های طبیعی این روستا است.

در فهرست جاذبه های این روستا، جاذبه هایی چون گسل تنگا تنگه، تنور دیو، زیارتگاه های حضرت احمد رضا و حضرت زینب رضا، درختان تنومند ون و کهنسال، غار گرس جار نیز دیده می شود.

دره الیت کجاست؟

دره الیت سخت ترین دره ایران است که در بین محلی ها به دره «پیل او» شهرت دارد. علت سهمگین بودن این دره جریان های آبی است که به راستی همانند نامش چون پیل قدرتمند است.

گذر از این دره فقط و فقط کار دره نوردان حرفه ای است که تجهیزات کافی در اختیار دارند. این دره عمیق محل تلاقی رودخانه چالوس با «برا رود» در قسمت ورودی دره و آب آندرس در قسمت خروجی، که تا ۸۰ کیلومتر مربع گسترده شده است می باشد.

روستای دلیر کجاست؟

روستای دلیر و الیت توسط رود اسپیرو از هم جدا شده اند. روستای دلیر نیز همه زیبایی های روستای الیت را دارد.

رشته کوه های زیاد، چشمه های آب زیرزمینی، جنگل های سرسبز و دره ی پیل او، در واقع هر آنچه الیت دارد، دلیر نیز دارد. اگرچه امروزه در این روستا ویلاهایی ساخته شده که جدید است، اما حتی بافت معماری سنتی خانه های دو روستا نیز به هم شباهت دارد.

پیشنهاد مطالعه: مطلب رودخانه ای که هر موجودی را آب پز می کند! (+ویدیو) را بخوانید.

شگفتی های طبیعی برای اکثر مردم جذاب هستند، چرا که نشانه هایی از پر رمز و راز بودن طبیعت دارند. رودخانه مایانتویاکو در پرو، یکی از این شگفتی های طبیعی است که به خاطر جوشان بودن بی دلیلش شهرت دارد. برای جزئیات بیشتر درباره این رودخانه جوشان با مجله دلتا همراه باشید.

رودخانه مایانتویاکو

رودخانه مایانتویاکو دارای ۲۵ متر عرض و ۶ متر عمق است، اما طول آن فقط ۶.۴ کیلومتر است. دمای آب بین ۵۰ تا ۹۰ درجه است و در برخی نقاط به ۱۰۰ درجه هم می رسد، به حدی که تماس با آن حتی در حد چند ثانیه ، موجب سوختگی درجه سه می شود. تا به حال حیوانات بدشانس زیادی هم در این رودخانه افتاده و غرق شده اند. با وجود اینکه چشمه های آب گرم ثبت شده زیادی در آمازون وجود دارند، اما هیچ کدام به بزرگی رودخانه شانای-تیمپیشکا نیستند.

سفر به مایانتویاکو

هر ساله، تعداد انگشت شماری از گردش گران به مایانتویاکو سفر می کنند تا طب سنتی مردم آشانینکا را تجربه کنند. جالب اینجا است که بجز تعداد کمی ارجاعات مبهم در نشریات حوزه نفت و گاز در دهه ۱۹۳۰، هیچ سند علمی درباره این رودخانه وجود ندارد.

به نحوی، این شگفتی طبیعی بیش از هفتاد و پنج سال است که توانسته از جلب توجه گسترده دوری گزیند. برای اکثر پرویی ها، این رودخانه تنها یک افسانه است. زمین شناسان آن را رد کرده اند چرا که می گویند نیاز به حجم عظیمی از حرارت گرمایی زمین است تا حتی بخش کوچکی از رودخانه بجوشد و حوزه رودخانه آمازون هم بیش از ۶۴۰ کیلومتر با نزدیک ترین آتشفشان فعال فاصله دارد.

داستان رودخانه مایانتویاکو

آندرس روزو، دانشمند زمین شناس دانشگاه متودیست جنوبی است که جز داستانی هایی که کنجکاوی اش را برانگیخته بود، هیچ دلیلی برای باور کردن وجود رودخانه جوشان نداشت.

او برای اولین بار در دوازده سالگی و از زبان پدربزرگش چیزهایی در این باره شنید. طبق داستانی که به او گفته شده بود، رودخانه توسط فاتحان اسپانیایی که برای پیدا کردن طلا تا اعماق جنگل پیش رفته بودند، کشف شده است. تعدادی از مردانی که بازگشتند، درباره سرزمین خطرناکی صحبت می کردند که پر از آب های سمی، مارهای آدمخوار، گرسنگی و بیماری و از همه مهم تر رودخانه ای بود که می جوشید.

بیست سال بعد از صحبت روزو با پدربزرگش درباره رودخانه، بالاخره کسی را پیدا کرد که واقعاً رودخانه را دیده بود و او کسی جز عمه خودش نبود. روزو اخیرا درباره این پدیده کتابی با عنوان «رودخانه جوشان: ماجراجویی و اکتشاف در آمازون» منتشر کرده است. او همچنین در حال انجام مطالعات زمین شناختی مفصلی درباره رودخانه جوشان و همکاری با بوم شناسان میکروبی برای بررسی موجودات اکستریموفیل ساکن در این آب های سوزان است.

پیشنهاد مطالعه: مطلب رودخانه زیبای هزار رنگ! را بخوانید.

اگر از رفتن به کنار رودخانه های معمولی خسته شده اید و می خواهید رودخانه ای شگفت انگیز را از نزدیک ببینید، رودخانه کانیو کریستالس از نمونه های خاص است که ارزش دیدن دارد. این رودخانه در شهرستان متا در کلمبیا قرار دارد. با مجله دلتا همراه باشید تا با این رودخانه هزار رنگ آشنا شوید.

موقعیت رودخانه

برای دیدن این رودخانه رنگی باید از رشته کوه های آند گذشت تا به دشت لانوس رسید. پس از گذشتن از دشت سرسبز لانوس می توان رودخانه مشهور کانیو کریستالس را مشاهده کرد. این رودخانه در محدوده کوهستانی دلا ماکارنا قرار دارد و به رودخانه رنگین کمان معروف است. در سطح آب آن رنگ های متنوعی مانند قرمز، زرد، سیاه و آبی دیده می شوند.
نکته جالب اینجا است که اگر در هر فصلی از سال به این جاذبه گردشگری زیبا سر بزنید با رنگ های متنوعی روبه رو می شوید. از اوایل تابستان تا اواخر پاییز، رنگ رودخانه به سمت قرمزی و زردی می رود و هرچه به پاییز نزدیک تر می شویم این رنگ بیشتر به سمت زرد و نارنجی می رود.

چرا این رودخانه، رنگی است؟

دلیل رنگین بودن این رودخانه، رشد گیاهی خاص در بستر رودخانه است. این گیاه «ماکارنیا کلاویگرا» نام دارد. این منطقه در دنیا تنها محدوده ای است که گیاه خاص ماکارنیا رشد می کند و در هیچ کجای دیگر نمی توان نمونه این گیاه را پیدا کرد.
اکوسیستم این منطقه به گونه ای است که شرایط برای رشد این گیاه بسیار مساعد است. هوای این محدوده بسیار سرد است و هرگونه تابش مستقیم آفتاب می تواند برای گیاهان این منطقه مضر باشد.

بازدید از رودخانه کانیو کریستالس

تا سال های پیش منطقه این رودخانه امن نبود و سربازان غیرنظامی این منطقه را در دست داشتند ولی امروز دولت کلمبیا از این محدوده به خوبی محافظت می کند و گردشگران می توانند با خیالی آسوده از مناظر زیبای این رودخانه لذت ببرند.

محدودیت هایی برای بازدید از رودخانه در نظر گرفته شده است تا آسیبی به محیط زیست این منطقه وارد نشود. در هر بازدید تنها ۷ توریست اجازه ورود به منطقه را دارند و در روز تعداد ۲۰۰ توریست از این رودخانه که یکی از زیباترین جاذبه های توریستی جهان است، دیدن می کنند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه های گردشگری مطلب روستایی بدون خیابان، رویایی ترین روستای جهان را مطالعه کنید.